Μια φιγουρα στον ουρανο μας..

Εφυγε…ετσι όπως πριν από λιγο με κοιταξε  στα ματια ετσι κ εφυγε.

Τι και αν δεν προλαβα να πω αντιο ?

Τι και αν το σωμα βασανιστηκε για χρονο μεγαλο?

Η ψυχη εμενε παντα αναλλοιωτη,ποτε δεν σαπισε-ποτε δεν γερασε..

Παλεψε με αναμνησεις και με δαιμονες αλλα παντα αντεχε στη φθορα

Και αυτά τα ματια που τον κοσμο αντικρυσαν και λυγισαν και δακρισαν.

ΑΥΤΑ τα ματια ηταν που παντα μας προσεχαν .

Επειδη δεν ειπαμε πολλα δεν σημαινει ότι δεν υπηρχε η αγαπη.

Και επειδη ξεχασαμε πολλα δεν ξεχασαμε και την στεναχωρια.

Οι στιγμες είναι θησαυρος και εγω αφου τον φυλαξω καλα,

Θα τον δωσω αλλου για να μαθουν και αλλοι ,όλα οσα ξερω τωρα.

Ξερω πολλα μα αν το σκεφτομαι ξερω λιγα.

Μου φτανουν .

Πισω θα μεινουν όλα οσα με κοπο αφησες για αυτους που αγαπησες .

Κάθετι θα εχει την υπογραφη σου και η φωνη σου θα συντροφευει την σκεψη.

Ησουν η δυναμη.

Τωρα εισαι μια φιγουρα του ουρανου..μας.

21/10/10 <3