Αυτος ο καιρος μ'αρεσει.Συνηθιζω να ακουω καταθλιπτικη μουσικη και να σκεφτομαι.Σε αντιθεση με τους περισσοτερους αυτο δεν με κανει καταθλιπτικο,αλλα αντιθετως νιωθω μια περιεργη ηρεμια μεσα μου.Ισως ειναι το ιδιο πραγμα,ομως δεν με απασχολει.
Σηκωσα το πατζουρι και βγηκα στο μπαλκονι.Εβγαλα και τον σκυλο εξω γιατι εκλεγε.Εβαλα δυνατα την μουσικη για να ακουγεται και εξω και κοιτουσα τον δρομο.
Τοτε ειδα μια κοπελα να βγαινει απο την απεναντι πολυκατοικια,να περπατα γρηγορα στην βροχη,σαν να την ενοχλουσε.Πηγε στο μαγαζακι στην γωνια και γυρισε πισω με μια μικρη σακουλα.Περπατουσε πισω με τον ιδιο τροπο.Χτυπησε το θυροτηλεφωνο και αφου της ανοιξαν,μπηκε μεσα.
Η κοπελα αυτη ειναι απο το σχολειο μου.Περσυ ημασταν στην ιδια ταξη,αλλα φετος μας αλλαξαν.Ειναι απο αυτα τα παιδια που δεν τα προσεχεις.Μεσα στην ταξη καθονται ησυχα και μιλανε μονο αν τους απευθυνει τον λογο ο καθηγητης.Δεν προκαλει ποτε προβληματα και φοραει μια γλυκια απαθεια στο προσωπο της.
Ετσι ησυχα οπως συμπεριφερεται μεσα στην ταξη,ετσι ησυχα μετακομισε στην γειτονια μου και εγω δεν το πηρα καν χαμπαρι.Ποτε ηρθε;Θα σε γελασω.Με ποιον μενει;Ουτε που ξερω.
Μετα απο ενα λεπτο απο την ιδια πολυκατοικια βγηκε μια γυναικα.Ακολουθησε την ιδια διαδρομη.Πηγε στο μαγαζακι,επεστρεψε και χτυπησε το θυροτηλεφωνο για να μπει μεσα.Μονο που αυτη το εκανε με αλλον τροπο.Περπατησε αργα,πηρε την μικρη της σακουλα και γυρισε με το ιδιο αργο βημα.Δεν την ενοιαζε αν βρεχεται,ουτε ομως φανηκε να το απολαμβανει.
Ουτε για αυτην ηξερα οτι μενει εδω.Νομιζω οτι μενει με την οικογενεια της αδερφης της.Εμαθα το ονομα της οταν πριν 2 μερες την ειδα να μιλαει με την μαμα μου κατω απο το σπιτι μας.
Ο τροπος της μου θυμισε τον εαυτο μου.Οταν και γω περπαταω στην βροχη και δεν με νοιαζει,μονο που καταβαθος το απολαμβανω.Μαλλον δεν την ενοιαζε,γιατι δεν εχει και πολλα στην ζωη της.Ισως παλι να βγαζω βιαστικα συμπερασματα.
Παντως σαν να φοβηθηκα οτι και γω μια μερα θα γινω ετσι.Εχει μια γοητεια ολο αυτο,οποτε δεν θα με πειραξει..πολυ.
Ποσα πραγματα συμβαινουν καθημερινα,πραγματα μικρα και μεγαλα που ειμαστε τοσο απασχολημενοι να τα προσεξουμε;
Σηκωσα το πατζουρι και βγηκα στο μπαλκονι.Εβγαλα και τον σκυλο εξω γιατι εκλεγε.Εβαλα δυνατα την μουσικη για να ακουγεται και εξω και κοιτουσα τον δρομο.
Τοτε ειδα μια κοπελα να βγαινει απο την απεναντι πολυκατοικια,να περπατα γρηγορα στην βροχη,σαν να την ενοχλουσε.Πηγε στο μαγαζακι στην γωνια και γυρισε πισω με μια μικρη σακουλα.Περπατουσε πισω με τον ιδιο τροπο.Χτυπησε το θυροτηλεφωνο και αφου της ανοιξαν,μπηκε μεσα.
Η κοπελα αυτη ειναι απο το σχολειο μου.Περσυ ημασταν στην ιδια ταξη,αλλα φετος μας αλλαξαν.Ειναι απο αυτα τα παιδια που δεν τα προσεχεις.Μεσα στην ταξη καθονται ησυχα και μιλανε μονο αν τους απευθυνει τον λογο ο καθηγητης.Δεν προκαλει ποτε προβληματα και φοραει μια γλυκια απαθεια στο προσωπο της.
Ετσι ησυχα οπως συμπεριφερεται μεσα στην ταξη,ετσι ησυχα μετακομισε στην γειτονια μου και εγω δεν το πηρα καν χαμπαρι.Ποτε ηρθε;Θα σε γελασω.Με ποιον μενει;Ουτε που ξερω.
Μετα απο ενα λεπτο απο την ιδια πολυκατοικια βγηκε μια γυναικα.Ακολουθησε την ιδια διαδρομη.Πηγε στο μαγαζακι,επεστρεψε και χτυπησε το θυροτηλεφωνο για να μπει μεσα.Μονο που αυτη το εκανε με αλλον τροπο.Περπατησε αργα,πηρε την μικρη της σακουλα και γυρισε με το ιδιο αργο βημα.Δεν την ενοιαζε αν βρεχεται,ουτε ομως φανηκε να το απολαμβανει.
Ουτε για αυτην ηξερα οτι μενει εδω.Νομιζω οτι μενει με την οικογενεια της αδερφης της.Εμαθα το ονομα της οταν πριν 2 μερες την ειδα να μιλαει με την μαμα μου κατω απο το σπιτι μας.
Ο τροπος της μου θυμισε τον εαυτο μου.Οταν και γω περπαταω στην βροχη και δεν με νοιαζει,μονο που καταβαθος το απολαμβανω.Μαλλον δεν την ενοιαζε,γιατι δεν εχει και πολλα στην ζωη της.Ισως παλι να βγαζω βιαστικα συμπερασματα.
Παντως σαν να φοβηθηκα οτι και γω μια μερα θα γινω ετσι.Εχει μια γοητεια ολο αυτο,οποτε δεν θα με πειραξει..πολυ.
Ποσα πραγματα συμβαινουν καθημερινα,πραγματα μικρα και μεγαλα που ειμαστε τοσο απασχολημενοι να τα προσεξουμε;
Κι εμένα μου αρεσει ο καιρός αυτός, αρκεί να μην έχει κρύο.Και φέτος παρατράβηξε το αστείο...
ΑπάντησηΔιαγραφή