Happy birthday #2 us

Και ναι λοιπον,σαν σημερα πριν απο δυο χρονια ανοιξα αυτον τον λογαριασμο και δημιουργησα αυτο το blog.Οι λογοι ηταν προσωπικοι.Το εκανα κυριως γιατι περνουσα μια δυσκολη φαση,μια αλλαγη και δεν ηθελα πια να μιλαω,δεν με εκανε καλυτερα.Ετσι εγραψα κατι και ειπα με εναν δικο μου τροπο ''αντιο'',ενω σιγα-σιγα αρχισα να συνειδητοποιω πως εχει η κατασταση.

Η αληθεια ειναι οτι στο blogger εχω βρει ενα καταφυγιο,εχω περασει πολλες ωρες εδω περα και παντα με μαγευε με τον τροπο του.Για μενα ειναι,οπως το αποκαλω ''μια δωρεαν ψυχαναλυση''.Προσπαθω καθε φορα που γραφω κατι να ξεφορτωνομαι ενα βαρος απο μεσα μου,να αφηνω τις ενοχες στην ακρη και να πω αυτο που πραγματικα επιθυμω,οσο αναρμοστο κι αν ειναι,οσο εγωιστης και αν ακουγομαι.Δυστυχως ομως δεν το πετυχαινω,οσο θα θελα.

Μεγαλο μερος του κολληματος αυτου ειναι και τα διαφορα ιστολογια που ακολουθω.Μάρεσει που μπορω να βρω καθε καρυδιας καρυδι εδω περα.Απο το ιστολογιο μιας κοπελας με σπανια ασθενεια-που μου υπενθυμιζει καθε φορα που την διαβαζω πως η ζωη ειναι ωραια- μεχρι ιστολογια με χιουμορ και απλετη ειρωνεια-που πολλες φορες τα ζηλευω-.

Νομιζω πως διαβαζοντας και παλι οτι εχω αναρτησει ως τωρα,μπορω να σκιαγραφησω την πορεια της ζωης μου τα τελευταια 2 χρονια.

• εχω ωριμασει λιγο,αλλα δεν ειμαι ωριμος
• εχω μεγαλωσει λιγο,αλλα δεν ειμαι μεγαλος
• εχω γινει εξυπνοτερος,αλλα δεν ειμαι εξυπνος

Εχω να μαθω ακομα παρα πολλα,να ζησω εμπειριες,να προβληματιστω,να αφεθω,να κανω λαθη,να κλαψω,να γελαω με την ψυχη μου,να αμαρτησω,να δω τον ηλιο και να χαμογελασω,να δω τον θανατο και να μεινω ψυχραιμος,να ερωτευτω και να πληγωθω,να πληγωσω και να μετανιωσω.Να ειμαι ανθρωπινος και να νοιωθω.Και ποτε δεν ξερεις,ισως δεις καποια αναρτηση και ταυτιστεις μαζι μου.

Πριν απο 2 χρονια συνεβει κατι που μου αλλαξε αρκετα την τοτε ζωη μου και ευτυχως για μενα τιποτα δεν μπορει να χωρισει τις ανθρωπινες ψυχες που αγαπιουνται,ουτε καν ο θανατος,και αυτες θα βρουν απο μονες τους τον τροπο να επικοινωνουν και να φροντιζουν η μια την αλλη.

Αυτα ηταν τα δευτερα γενεθλια μας και θελω να πω ενα μεγαλο ευχαριστω σε οποιον εχει διαβασει εστω και μια φορα αυτα που γραφω,ειτε του αρεσαν ειτε οχι.

Ενας καινουριος κυκλος λοιπον ξεκινα και γω περνω τα μπογαλακια μου και ανοιγω διαπλατα τα ματια και την ψυχη για να παρατηρησω,να νιωσω και να καταγραψω.