Καθολου δεν με νοιαζει.
Ουτε που ειναι γιορτες,ουτε που ολοι ειναι αγαπημενοι.
Θελω να τα κανω ολα πουτανα.
Να γινομαι σκατα.
Ποσο με κουραζει να ειμαι καλος.
Γιατι να νιωθω τοσο μπερδεμενος;
Παντα λαθη.
Ως ποτε θα κανουμε ολοι μας υπομονη;
Ως ποτε θα μασαμε καθε πικραμενο λογο;
Ως ποτε θα κλαιμε πισω απο τα χαμογελα μας;
Θελω να ξεφυγω.
Μαλλον θελω απλως να φυγω.
Αληθεια θα το κανω.
Και δεν θα ξερει κανεις τιποτα.