Ο χρόνος κυλάει πραγματικά πιο γρήγορα απ'όσο μπορούμε να φανταστούμε.
Σα να γυρνάμε αργά και βασανιστικά μια κλεψύδρα,σα να χανόμαστε στην άμμο.
Γινόμαστε ένα με το τώρα,γινόμαστε ένα με την Ζωή.
Έχουμε την τάση να ζούμε για να δημιουργούμε αναμνήσεις.
Βγάζουμε φωτογραφίες για να μας θυμίζουν το πόσο αλλάξαμε και παράλληλα το πόσο ίδιοι μείναμε.Μέσα και έξω.
Ο πρώτος χρόνος της φοιτητικής μου ζωής έκανε κιόλας τον κύκλο του.
Με αφήνει με μια γλυκόπικρη γεύση στο στόμα.
Αυτή άλλωστε είναι και η γεύση της ζωής,το τραγουδάνε και οι Verve τόσα χρόνια.
Όταν ένας κύκλος κλείνει,έρχεται η ώρα να ξεκινήσει ένας καινούριος.
Ένα νέο ταξίδι ανάμεσα στις αισθήσεις και την νωθρότητα.Ανάμεσα στη συμμετοχή και στην απλή θέαση του κόσμου.Ανάμεσα στη χαρά και την λύπη.Την μάχη και την ηττοπάθεια.
Είμαι έτοιμος να φορέσω όλη μου την θέληση και να ξεχυθώ στους δρόμους για μια διαφορετική περιπέτεια.
Το μυαλό μου συχνά κολλάει σε φράσεις.
"Η γνώση είναι δύναμη/Όσοι ζουν στην άγνοια,ζουν ευτυχισμένοι"
Τι είναι σωστό και τι όχι ;
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.
Άλλωστε,πόσο βαρετός θα ήταν αυτός ο κόσμος,αν όλα ήταν μονόπλευρα;
Χρειάζεται να γευόμαστε μικρές και μεγάλες πίκρες,για να εκτιμάμε κάθε τι γλυκό.
Ακούγεται κλισέ.Είναι όμως πραγματικό.
Χρειάζεται να είμαστε κυνηγοί,για να βλέπουμε τον κόσμο ως θηράματα,κάθε φορά που μας κυνηγούν.
Χρειαζόμαστε την αποτυχία,για να δώσουμε όλο μας το είναι κάπου.
Ο καλύτερος κριτής του εαυτού μας,είμαστε εμείς οι ίδιοι.Ωστόσο μπορεί να αποδειχτεί απόλυτα διαφωτιστικό να μας δούμε μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου.
Κανείς δεν επιβιώνει μόνος του.Είμαστε ''κοινωνικά ζώα''.
Η κοινωνία είναι σκληρή μαζί μας.Μας γεμίζει τύψεις,ενοχές,αυτολύπηση.
Η κοινωνία το ένα,η κοινωνία το άλλο....η κοινωνία ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.
Αν δεν αλλάξεις τον εαυτό σου δεν θα μπορέσεις να αλλάξεις ποτέ τον κόσμο.
Να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και αντι να σε νοιάζει αν πετάνε τα μαλλιά σου,να σε νοιάζει αν μπορείς να δεις κάπου/κάπως την ψυχή σου.
Πολλοί έχουν προσπαθήσει να βρούν το νόημα της ζωής.
Για μένα συμπυκνώνεται σε μια μόνο λέξη : Συνεχίζεται !
Τα Nasty Dreams δεν θα σταματήσουν ποτέ,ο τρόπος που τα αντιμετωπίζουμε όμως...
Σα να γυρνάμε αργά και βασανιστικά μια κλεψύδρα,σα να χανόμαστε στην άμμο.
Γινόμαστε ένα με το τώρα,γινόμαστε ένα με την Ζωή.
Έχουμε την τάση να ζούμε για να δημιουργούμε αναμνήσεις.
Βγάζουμε φωτογραφίες για να μας θυμίζουν το πόσο αλλάξαμε και παράλληλα το πόσο ίδιοι μείναμε.Μέσα και έξω.
Ο πρώτος χρόνος της φοιτητικής μου ζωής έκανε κιόλας τον κύκλο του.
Με αφήνει με μια γλυκόπικρη γεύση στο στόμα.
Αυτή άλλωστε είναι και η γεύση της ζωής,το τραγουδάνε και οι Verve τόσα χρόνια.
Όταν ένας κύκλος κλείνει,έρχεται η ώρα να ξεκινήσει ένας καινούριος.
Ένα νέο ταξίδι ανάμεσα στις αισθήσεις και την νωθρότητα.Ανάμεσα στη συμμετοχή και στην απλή θέαση του κόσμου.Ανάμεσα στη χαρά και την λύπη.Την μάχη και την ηττοπάθεια.
Είμαι έτοιμος να φορέσω όλη μου την θέληση και να ξεχυθώ στους δρόμους για μια διαφορετική περιπέτεια.
Το μυαλό μου συχνά κολλάει σε φράσεις.
"Η γνώση είναι δύναμη/Όσοι ζουν στην άγνοια,ζουν ευτυχισμένοι"
Τι είναι σωστό και τι όχι ;
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.
Άλλωστε,πόσο βαρετός θα ήταν αυτός ο κόσμος,αν όλα ήταν μονόπλευρα;
Χρειάζεται να γευόμαστε μικρές και μεγάλες πίκρες,για να εκτιμάμε κάθε τι γλυκό.
Ακούγεται κλισέ.Είναι όμως πραγματικό.
Χρειάζεται να είμαστε κυνηγοί,για να βλέπουμε τον κόσμο ως θηράματα,κάθε φορά που μας κυνηγούν.
Χρειαζόμαστε την αποτυχία,για να δώσουμε όλο μας το είναι κάπου.
Ο καλύτερος κριτής του εαυτού μας,είμαστε εμείς οι ίδιοι.Ωστόσο μπορεί να αποδειχτεί απόλυτα διαφωτιστικό να μας δούμε μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου.
Κανείς δεν επιβιώνει μόνος του.Είμαστε ''κοινωνικά ζώα''.
Η κοινωνία είναι σκληρή μαζί μας.Μας γεμίζει τύψεις,ενοχές,αυτολύπηση.
Η κοινωνία το ένα,η κοινωνία το άλλο....η κοινωνία ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.
Αν δεν αλλάξεις τον εαυτό σου δεν θα μπορέσεις να αλλάξεις ποτέ τον κόσμο.
Να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και αντι να σε νοιάζει αν πετάνε τα μαλλιά σου,να σε νοιάζει αν μπορείς να δεις κάπου/κάπως την ψυχή σου.
Πολλοί έχουν προσπαθήσει να βρούν το νόημα της ζωής.
Για μένα συμπυκνώνεται σε μια μόνο λέξη : Συνεχίζεται !
Τα Nasty Dreams δεν θα σταματήσουν ποτέ,ο τρόπος που τα αντιμετωπίζουμε όμως...
And I'm a million different people from one day to next
Αυτες τις σκεψεις που κανεις τις εχω κανει κι εγω, τις έχει κάνει και καθε υγιής άνθρωπος φίλε μου...εγω θα σε παρακολουθω πάντως γιατι όντως τα nasty dreams δεν τελειωνουν ποτε.
ΑπάντησηΔιαγραφή