Ανασα

Και δε το βλεπεις οτι ασφυκτυω,το ποσο δυσκολα παιρνω πλεον ανασα και την αφηνω να φυγει πριν καλα καλα κατσει μεσα μου και παλι με ενα κολπο την διωχνω μαζι με τον καπνο μου. και εχω χαθει για λιγο μετα ομως επανηλθα και τιποτα δεν ειχε αλλαξει γιατι φοβαμαι τις αλλαγες και προτιμω να τις κανω εγω απο τις κανουν σε μενα. και δεν με χωραει ο τοπος και βγαινω και περπαταω σα χαζος και μου χαμογελανε στο δρομο και γω ψαχνω λιγο αργοτερα τα χαμογελα μα εχουν φυγει μαζι με τους ανθρωπους.και αληθεια με βασανιζει καθε τι ηλεκτρονικο που δε δουλευει με τις δικες σου δοσεις ενεργειας,με τα χερια σου και το προσωπο σου και γω τι ψαχνω να βρω αλλωστε ; το χω βρει μηπως ; μπα,δε ξερω ,θελω να πιστευω οτι δε το βρηκα,γιατι αν το βρηκα δεν εχω την υπομονη να το κρατησω και θα το πεταξω και δεν θα το βρει κανεις μετα μεσα μου οσο βαθεια και να ψαξει. Οχι οχι θα το κρατησω,θα το φυλαξω και που ξερεις μπορει αυριο μεθαυριο να μην με ενοχλει και τοσο.