Τυχαιο;Δεν νομιζω.

Κάθε τετοια εποχη,κάθε χρονο οι ανθρωποι ξεχυνονται στα μαγαζια να εκπληρωσουν τις καταναλωτικες επιθυμιες τους επηρεασμενοι από την φρενιτιδα των εκπτωσεων.Ας μην ξεχναμε πως ολοι οι μισθοι εχουν περικοπει .333Ε εκοψαν από την μανα μου,τι νομιζετε;Επομενως ηταν μια ευκαιρια και για μενα να κανω καποια ψωνια.

Δεν βρηκα τιποτα που να μου αρεσει αν και απορησα με προσφορες όπως στα 3 ζευγαρια καλτσες-ένα ζευγαρι παπουτσια δωρο.Και αφου τα ποδια μου ιδρωσαν από το περπατημα ,μπηκα σε ένα σουπερ μαρκετ για τα ψωνια της βδομαδας.Το ματι μου επεσε πανω σε κατι γιαουρτια που στις δυο 3αδες εδιναν ακομια μια δωρο και όλα αυτά μονο με 3,33Ε(!)Φτανοντας σπιτι ειπα να αξιοποιησω την αγορα μου αυτή και να φαω το γιαουρτι μου.

Η υπολοιπη μερα κυλησε με την ιδια –πλεον δεδομενη- ρουτινα ,ωσπου το βραδυ γυρω στις 3 με επιασαν κωλικοι πονοι και εφυγα σουμπιτος για το νοσοκομειο.Η διαγνωση :ΤΡΟΦΙΚΗ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ,Ω ΝΑΙ!Η μονο αγορα που αποφασισα εγω ο σπαταλος να κανω,αυτή η ακριβη αγορα,αυτό το υπερπολυτελες δωρο  γυρισε εναντιον μου.Το καλυτερο που μπορουσα να κανω ηταν να μεινω μεσα για πλυση στομαχου και επειτα 3 μερες σε δωματιο για την αναρρωση μου.Δεν μπορω να πω ότι με ‘’χαλασε’’(ποσο ακομα;) ιδιαιτερα,αφου θα γλιτωνα για 3 εισοκιτετραωρα από το αφεντικο μου.

Κατά την αναρρωση μου λοιπον,εβλεπα αδιακοπα τηλεοραση μεχρι να πριστουν τα ματια μου,ωσπου επεφτα για υπνο.Εκεινη την μερα,ειδα στις ειδησεις κατι που με κανε και γελασα.Σε ένα χωριο της Ισπανιας,ολοι οι κατοικοι επειτα από παρεκλιση του δημαρχου τους,στοιχηματισαν λεφτα σε ένα συγκεκριμενο αριθμο του λαχειου με σκοπο να μοιραστουν το υπερογκο χρηματικο ποσο του.Ποιο είναι το αστειο;Ο μονος κατοικος που δεν επαιξε στο λαχειο,το οποιο εν τελει κερδισε το χωριο και εξασφαλισε σε κάθε κατοικο από 100.000Ε,ηταν Ελληνας και μαλιστα με το ονομα Κωνσταντινος Μητσοτακης.Προκειτα για μια απλη συνωνυμια που ωστοσο καταληγει τραγικη αν σκεφτουμαι ότι ο πολιτικος Μητσοτακης εχει συνδεθει με την κακη τυχη,την γκαντεμια.

Η παραπανω ειδηση με εβαλε σε σκεψεις και εκεινο το βραδυ δεν κοιμηθηκα καθολου.Θυμηθηκα μια ψυχολογικη ερευνα που τυχαια διαβασα τις προαλλες,η οποια υποστηριζε ότι η προσωπικοτητα του ανθρωπου διαιρειται σε τρεις τομεις από τους οποιους επηρεαζεται.33,3% αποδιδονται στα γονιδια,33,3% στο περιβαλλον που μεγαλωνει και ζει και τελος 33,3% στον ασταθμητο παραγοντα με το ονομα ΤΥΧΗ.Με την σειρα του αυτό με εκανε να σκεφτω την δικη μου τυχη ή μαλλον τα δικα μου 3αρια που μολις συνειδητοποιησα ότι με ακολουθουν τελευταια.Τι θα συνεβαινε αν ο μισθος της μητερας μου δεν ειχε περικοπει;Αν τα γιαουρτια δεν ηταν σε προσφορα και αν δεν επρεπε να μεινς για 3 μερονυχτα εδώ περα;Ηταν όλα αυτά ενδειξη της κακης μου τυχης ή αρχισα να τα χανω;

Τετοιες σκεψεις με βασανιζαν για ωρα,γυρω από το εγω μου.Αργοτερα ηρθαν οι μεγαλυτερες ‘’τυχαιες’’ αποριες : Τι θα γινοταν αν η σφαιρα που προοριζοταν για τον Κεννεντυ δεν τον πετυχαινε;Αν η συναγωνιστρια της Πατουλιδου δεν σκονταφτε στους Ολυμπιακους;Αν οι εργαζομενοι του Τσερνομπιλ δεν εκαναν εκεινο το λαθος που κατεληξε σε εκρηξη;Και ακομα αν ο υπευθυνος ειχε περασει από το σπιτι του Κωνσταντινου Μητσοτακη για να εισπραξει το ποσο που εκεινος ηθελε να στοιχηματισει στο λαχειο;Επειτα σκεφτηκα ποσο διαφορετικος θα ηταν ο κοσμος γυρω μας αν η τυχη σταματουσε να υπαρξει.

Οι πρωτες ακτινες του ηλιου με βρηκαν με ένα διαφορετικο τροπο σκεψης.Ο Κεννεντυ ηθελε να γινει προεδρος των Η.Π.Α,η Πατουλιδου ηθελε να κερδισει το χρυσο και οι υπευθυνοι του Τσερνομπιλ ηθελαν να παραγουν πυρηνικη ενεργεια.Η τυχη ηταν κατι που δεν υπολογισαν γιατι δεν ηξεραν αν το εχουν.Ουτε ο Φλεμινγκ το ηξερε όταν ανακαλυψε την πενικιλινη.Η τυχη είναι κατι που μπορει να σου αλλαξει ολη την ζωη,όμως η προσωπικη βουληση είναι αυτό που καθοριζει η εστω ‘’πυροδοτει’’ την συνεχεια των εξελιξεων στη ζωη μας.

Τα φιλοσοφηματα αυτά με κουρασαν  τοσο πολύ που αποφασισα να παραμεινω ακομα μια μερα στο νοσοκομειο,προτου γυρισω σπιτι.Οι εκπληξεις δεν ειχαν ακομη τελειωσει για μενα.Φτανοντας, ειδα την πολυκατοικια που εμενα μισογκρεμισμενη,ενώ μια μυρωδια καμμενου κοτοπουλου μυριζε από μακρυα.Χτες υπηρξε διαρροη αεριου αεριων,με πληροφορησαν, και μια μικρη εκρηξη σημειωθηκε στην αποθηκη,κατω ακριβως από τον οροφο που μενω,καιγοντας το μισο μου διαμερισμα.Αν δεν ειχα μεινει ακομη μια μερα στο νοσοκομειο,όπως ζητησα,θα ημουν μεσα στο σπιτι και ισως τωρα να ημουν ‘’αλλου’’.Μηπως αυτό που τοσες μερες θεωρουσα ως κακη μου τυχη,ηταν στην ουσια η καλη μου τυχη,που μου εσωσε την ζωη;Εγω μετακομισα και αρχισα να τρωω περισσοτερα γιαουρτια.Αλλωστε μπορει να συμβει στον καθενα…ή μηπως οχι;