Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2012

Where is the half that makes me whole?

Καθε φορα που ερχομαι αντιμετωπος με το παρελθον,προσπαθω να καταλαβω ποια ηταν ακριβως η στιγμη που τα σκατωσα,που εκανα την ''λαθος'' επιλογη και πηγαν ολα στραβα.
Αυτο με κανει να νιωθω στασιμος,αφου αντι να επιμενω σε κατι καινουριο,αναρωτιεμαι ποιο ηταν το καλυτερο ''παλιο'' για να γυρισω εστω και νοητα.
Νομιζω πως δεν μπορω να ξεχωρισω την αναμνηση απο την εμπειρια.
Δεν μου αρκει να το ξαναθυμηθω,θελω να το ξαναζησω και την παταω.
Τελικα νομιζω πως βρηκα το σημειο που καπως το εχασα με τα σωστα προσωπα.
Πως επανορθωνω ομως οταν αυτο που αφησα ειναι καπου καλυτερα?Πως..



And she will be loved by someone else

3 σχόλια:

  1. Καταπληκτικό!Κι εγώ την πατάω έτσι. Μπερδέυω ανάμνηση και εμπειρία. Φαντάζομαι κάποτε να έχω τη σοφία να τα διαχωρίσω!

    Καλησπέρα.!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ως ενα σημειο ειναι καπως ''ελκυστικο'' ολο αυτο αλλα μου φαινεται δεν βαζουμε μυαλο!

      Με την ευκαιρια,πολυ ωραιο το μπλογκ σου!
      Καλησπερα!

      Διαγραφή
  2. βάλε και εμένα στο club!
    το ίδιο και εγώ κάνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή