Λείπες ~

Ξύπνησα από την ζέστη και τον πονεμένο μου λαιμό.
Βγαίνοντας στο σαλόνι θυμήθηκα τι έγινε χτες το βράδυ.Για την ακρίβεια δεν το θυμάμαι ακριβώς.
Για λίγο ευχήθηκα να μην έμενα εδώ,να μην έπρεπε να καθαρίσω το χάος.
Έκανα καφέ και κοιτούσα σαστισμένος.Μου αρέσει το χάος κατά βάθος,αλλά κάτι με σταματούσε τώρα.Κάτι έλειπε.
Κάποιον πρέπει να έβρισα χτες.Πάντα βρίζω κάποιον όταν πίνω.Πάντα κλαίγομαι σε κάποιον όταν πίνω.Η αδυναμία μου,περίπου.Θέλω να φωνάξω δυνατά το κάθε τι που περνά από το μυαλό μου και έχω την απαίτηση όλοι να συμφωνήσουν μαζί μου.
Είναι ένας τρόπος να ελέγξω κατά πόσο είναι ειλικρινείς οι άλλοι.

. . . 

Ένα μεγάλο μπέρδεμα στο κεφάλι,η καρδιά ήρεμη,το στομάχι γυρίζει ασταμάτητα και προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά.

1. Θα πάω τα κοινόχρηστα
2. Θα πάω πληροφορική
3. Θα διαβάσω πολύ

Τότε θυμάμαι να μιλάμε όλοι μαζί και να μας λες για το πόσες μπύρες ήπιες.Για κάποιο λόγο δεν βρίσκαμε ένα κουτάκι και απορούσαμε ποιος το ήπιε.

. . .

Το ψυγείο τακτοποιημένο,τα πιάτα πλυμένα,ο φούρνος έφυγε από το μπάνιο και γύρισε στην θέση του.Μένει μόνο να μαζέψω τον καναπέ,που τον ανοίξαμε για να χωράμε.

Κάπου σκαλώνει,όμως.

! ! !

Ήταν το κουτάκι.Αυτό που δεν μπορούσαμε να βρούμε,αυτό μου έλειπε.

Γέλασα αμυδρά και δευτερόλεπτα πριν το πετάξω σκέφτηκα : Δεν είναι ωραίο να ξυπνάω μόνος...