Περιστρεφομαστε διαρκως γυρω απο την δινη της καθημερινοτητας.
Χανουμε κομματια και βρισκουμε αλλα.
Το παζλ διαρκως αλλαζει μορφη και καθε ποτε νομιζουμε οτι συμπληρωθηκε,θελουμε να το κορνιζαρουμε.
Τα κομματια ομως φευγουν,προσαρμοζονται σε νεα παζλ,τσαλακωνονται στις ακρες,ξεβαφουν.
Κι οσο και να επιμενεις,καποιες φορες ειναι καλυτερα να αφηνεις μια θεση κενη,παρα να την γεμιζεις με κατι το οποιο δεν ανηκει εκει.
Γιατι ετσι πληγωνεις τα υπολοιπα κομματια.
Πληγωνεις την αισθητικη σου και δεν μπορεις να το κορνιζαρεις.
Τζαμπα κοπος.
Μηπως να ξεκινησω ενα καινουριο παζλ;
Η να αρχισω και ενα δευτερο;
Μηπως το εχω κανει ηδη;
Μηπως τα παζλ ειναι περισσοτερα απο 2;
Λογικα,ναι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου