μου χε λειψει το σπιτι,η θαλπωρη που λεμε οταν μπανεις μεσα.μου χε λειψε ακομα και αυτη η γειτονια απο ξινουλιδες ανθρωπους και μικρα μαλακηστηρια να τρεχουν περα δωθε.εδω ξερω τα ονοματα τους και ενα δυο πραγματα για τον καθενα.στο αλλο σπιτι τιποτα.παω στοιχημα πως οταν θελω να πουν κατι για μενα λενε ''ο φοιτητης στον δευτερο''.δε με χαλαει,μ'αρεσει το μυστηριο και στην τελικη εχω δει ολα τα εσωρουχα της απεναντι απλωμενα με την τσιμπλα στο ματι,δεν υπαρχουν ντροπες μεταξυ μας.μπορει καμια μερα να τους δανειστω και τιποτα,αφου ξεμενω.εδω που ειμαι ειναι ωραια,εχει ζεστη,εχει σκυλο,εχει αδερφη,εχει μαμα και που και που μπαμπα.τι ομορφα που νιωθω.σε 2 μερες το πολυ θα χω ομως κουραστει και θα γυρισω στην μικρη σπηλια μου.εκει δεν θα βρεις το μπατμομπιλ παρκαρισμενο (ειναι για σερβις ρε) αλλα θα χαλαρωνω στα σκοταδια και θα καπνιζω και και και.ολα ειναι καλα τωρα.η αδερφη μου με ρωτησε τι σημαινει αρπαχτη.εκανα πως δεν ηξερα.ξερω ξερω μου λεει,φιλια και τετοια οταν κανουν.οχι κοριτσι μου,λαθος κανεις,κατι αλλο σημαινει.πανε τα χρονια της αθωοτητας.σε 5 χρονια το πολυ θα την μαζευω απο τα κωλομπαρα.θεε μου δωσε μου δυναμη.
δεν ξερω πλεον τι κανω με αυτο το μπλογκ.σκεφτομαι να το απενεργοποιησω,δε λεω εχει πλακα να με διαβαζεται και γω το διαφημιζω που και που σα να λεω κοιτα,δεν ειμαι ρηχος,νιωθω πολυ και θελω να νιωθεις και συ οτι δεν ειμαι ρηχος.δεν ξερω.μαλλον θα δημοσιευσω σταδιακα καθε τι αδημοσιευτο.εχω γραψει γυρω στις 89 αναρτησεις και οι 6-7 δεν δημοσιευτηκαν.αν παρω αποφαση οτι θα σας αφησω για αλλη μια φορα,τοτε θα το κανω μεχρι την πρωτοχρονια.θα εχω αφησει να βγουν ολα οσα αισθανθηκα και ντραπηκα να δημοσιευσω και μετα θα κανω μια νεα αρχη.
(και κλασσικα μετα θα πω οτι δεν μπορω να κανω νεα αρχη,θα κλαιγομαι και παλι εδω θα καταντησω να γραφω και δεν ξερω γιατι εχω πλατυασει τοσο σε αυτο το ποστ αλλα μου αρεσει ο ηχος απο το πληκτρολογιο και ασυναισθητα χτυπαω τα κουμπακια σα να παιζω μουσικη γιατι καταβαθος ειμαι και πολυ μεγαλος καλλιτεχνης,αλλα θα με εκτιμησετε μετα τον θανατο μου.φτανει.)
δεν ξερω πλεον τι κανω με αυτο το μπλογκ.σκεφτομαι να το απενεργοποιησω,δε λεω εχει πλακα να με διαβαζεται και γω το διαφημιζω που και που σα να λεω κοιτα,δεν ειμαι ρηχος,νιωθω πολυ και θελω να νιωθεις και συ οτι δεν ειμαι ρηχος.δεν ξερω.μαλλον θα δημοσιευσω σταδιακα καθε τι αδημοσιευτο.εχω γραψει γυρω στις 89 αναρτησεις και οι 6-7 δεν δημοσιευτηκαν.αν παρω αποφαση οτι θα σας αφησω για αλλη μια φορα,τοτε θα το κανω μεχρι την πρωτοχρονια.θα εχω αφησει να βγουν ολα οσα αισθανθηκα και ντραπηκα να δημοσιευσω και μετα θα κανω μια νεα αρχη.
(και κλασσικα μετα θα πω οτι δεν μπορω να κανω νεα αρχη,θα κλαιγομαι και παλι εδω θα καταντησω να γραφω και δεν ξερω γιατι εχω πλατυασει τοσο σε αυτο το ποστ αλλα μου αρεσει ο ηχος απο το πληκτρολογιο και ασυναισθητα χτυπαω τα κουμπακια σα να παιζω μουσικη γιατι καταβαθος ειμαι και πολυ μεγαλος καλλιτεχνης,αλλα θα με εκτιμησετε μετα τον θανατο μου.φτανει.)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου