εκεινο το ποστ με ειχε σημαδεψει για λιγο και που και που ακομα το σκεφτομαι.τι ελεγε ; κλεισε το μπλογκ σου.ξυρισε το κεφαλι σου.σταματα να τρως κρεας.πες σε αυτον που μισεις,για ποιον λογο τον μισεις.φιλησε αυτον που αγαπας.με λιγα λογια ζησε την ζωη σου,μην γινεσαι συμβατικος και αξιοποιησε τις συνθηκες πριν σε ''αξιοποιησουν'' αυτες.οκ οκ,να συμφωνησω σε ολα,αλλα εκει με τα μαλλια με εχασες λιγο αγαπημενο ποστ.δεν καταλαβαινω γιατι συμβιβαζομαστε με οτι ερχεται και δεν διεκδικουμαι παραπανω,γιατι μασαμε τα λογια μας.γιατι ειναι κακο και πολυ αν-κουλ να κανεις ξεκαθαρο το τι θες,το ποιον θες και πως τον θες ; γιατι παντα πρεπει καποιος να βγαινει υπερανω και κανεις δεν εκτιμαει αυτον που σκυβει το κεφαλι,κανει υποχωρησεις και ζητα συγγνωμη; τι πιο ανθρωπινο απο αυτο ; μας εφαγε το μυστηριο,το επιπεδο και η υπερηφανεια.σκατα στα μουτρα μας εχω να πω.οταν νιωθεις,καιγεσαι και συ και η υπερηφανεια σου.αλλιως μην μπαινεις καν στο κοπο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου