Lovegame

Ξύπνησα με μια αίσθηση πληρότητας ακόμα κι αν δεν είχα κοιμηθεί αρκετά.
Χουζουρεύω,στριφογυρίζω,κρυώνω λίγο,αρπάζω την ζακέτα.
Τι ώρα να'ναι ; Ας μην είναι 8 ή 9.Ας έχω κοιμηθεί λίγο παραπάνω.
Και είναι 11 και κάτι.
Φυσικά το κινητό είναι παρατημένο κάπου στο σαλόνι.
Είχα μια κλήση στις 2.30 το βράδυ,δε το σήκωσα,βαριόμουνα.
Έτσι ανοίγω το laptop για να δω την ώρα.
Τι;Δεν θα μπω και λίγο στο internet ;
Έχω ένα μήνυμα.Τόσο νωρίς ; Γουρλώνω με μισόκλειστα μάτια.

*Σε είδα στο όνειρο μου σήμερα. Ήμασταν παρέα ,πολύ πιθανόν η τελευταία μέρα, ήθελα τόσο πολύ να σε φιλήσω,αλλά μου έλεγες δε προλαβαίνουμε*

Το διαβάζω και δεύτερη φορά.Α ναι,αυτό ήταν το μήνυμα που δεν ήρθε ποτέ.
Χαμογέλασα και χουχούλιασα λίγο ακόμα με μια γλύκα στο πρόσωπο.
Υπήρχε τέτοια ηρεμία που σχεδόν άκουγα την βροχή να σκάει απ'έξω.
Λάθος έκανα, το ψυγείο μούγκριζε πάλι,σα πεινασμένο σκυλί και η βρύση έσταζε με στύλ.
Ωχ,σκέφτηκα,πάλι θα πρέπει να σφουγγαρίσω.

Μ'αρέσει το παιχνίδι της κυριαρχίας.
Μ'αρέσει το παιχνίδι ''είμαι αρκετά εγωιστής για να παραδεχτώ κάποια πράγματα και αρκετά ισχυρογνώμων έστω για να υποχωρήσω''.
Μ'αρέσει να αναρωτιέμαι,μ'αρέσει να σκέφτομαι πρόσωπα μπερδεμένα κάθε φορά που σκέφτονται το δικό μου πρόσωπο.
Κάποιες φορές βέβαια και οι καλύτεροι παίχτες δεν έχουν όρεξη να παίξουν και χρειάζονται ένα διάλειμμα.Μικρό μεν,αλλά διάλειμμα.