Love Me Again

Κάθε φορά που την βλέπω μου φαίνεται και λίγο πιο γερασμένη.
Λίγο πιο κουρασμένη,λίγο πιο νεκρή μέσα της.
''Δεν θέλω να πάω στην δουλειά,πονάει η ψυχή μου όταν είμαι εκεί παρά το σώμα μου.Πάλι καλά που είναι και η γιαγιά σου,αλλιώς τώρα που λείπεις το σπίτι θα ήταν σκόνη.Με τον πατέρα σου καμία επικοινωνία,έτσι θα είναι η ζωή μας από δω και μπρός.Σαν ζευγάρι έχουμε τελειώσει,αλλά δεν συμβαίνει κάτι για να χωρίσουμε."
Δεν απαντούσα.Που και που κουνούσα το κεφάλι για να δει ότι την προσέχω.Προσπάθησα να μην επηρεαστώ σε μεγάλο βαθμό.Άλλωστε,καινούριος είμαι σε όλο αυτό ; Μπα.

Λίγο πριν μπούμε στο σπίτι με ρώτησε :
-Με τον πατέρα σου μίλησες καθόλου;
-Όχι.
-Δεν σε πήρε;
-Όχι.
-Ε ας τον έπαιρνες εσύ..
-Είναι ηλίθιος.Τον πήρα στη γιορτή σας και με το που του είπα τα χρόνια πολλά μου το έκλεισε.Δε με ρώτησα καν τι κάνω,πώς είμαι.Οι απλοί γνωστοί στο δρόμο δείχνουν περισσότερο ενδιαφέρον απ'αυτόν.
-....

"Δε μπορώ να καταλάβω τι έχει γίνει.Ξέρεις με πόση αγάπη πήραμε ο ένας τον άλλο ;"
Ναι,μαμά αλλά πέρασαν και 25 χρόνια.
"Και άλλα ζευγάρια περνάνε 25 χρόνια μαζί,αλλά δεν τα κάνουν τόσο...σκατά".

Στο μυαλό μου έχω κάνει ένα μικρό σενάριο.
Ένα βράδυ με λίγη ψύχρα,οι 2 τους είναι σε ένα μπαρ.
Εκείνη φοράει ένα μαύρο φόρεμα και κείνος ένα πουκάμισο με ρίγες.
Έχει πιάσει τα μαλλιά της πίσω για να φαίνονται τα όμορφα της μάτια.
Κάποια στιγμή παίζει το LOVE ME AGAIN και την αρπάζει να χορέψουν.
Δεν έχουν αίσθηση του κόσμου.Είναι οι 2 τους εναντίον του.
Όπως παλιά.
Και χορεύουν...
Οι στίχοι μιλούν για αυτούς.
Ανανεώνουν την αγάπη τους μόνο με το άκουσμα της μουσικής και ένα χάδι.

Εν τέλη ,ίσως στη πραγματικότητα το τραγουδάει μόνη της σα να θέλει να της το τραγουδήσει αυτός.
Δεν βγαίνει όμως ήχος πια..