Fix You

Η αλήθεια είναι ότι χωρίς την συνδρομή μερικών ανθρώπων δε θα καταφέρναμε να κάνουμε τίποτα στη ζωή μας.Θα ήμασταν απολύτως χαμένοι στη μετάφραση και θα τα είχαμε παρατήσει προ πολλού.Και αυτό το λέω εγώ,που έχω τάσεις φυγής από όσους με αγαπάνε,που χάνομαι γιατί θέλω να με ψάξουν,που πιστεύω ότι κατά βάθος είμαστε μόνοι μας στον κόσμο.
Αξίζει όμως να κάνουμε μια μικρή παύση στη διαρκή μας παράνοια και να κοιτάμε λίγο πίσω.Να βλέπουμε πόσα πολλά μας έχουν προσφέρει,να εκτιμάμε ότι έχουμε και να το αγαπάμε ακόμη και αν δεν είναι το ιδανικότερο ''πράγμα''/κατάσταση στον κόσμο.Να βλέπουμε με πόση μεγαλοψυχία κάποιοι μετέτρεψαν το δικό τους σε δικό μας.Για μας.
Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να μου λείπεις και ενώ πάντα σε θεωρούσα αυταρχικό και απόλυτο,είδα ότι ήταν ο τρόπος που έμαθες να δείχνεις την αγάπη σου,γιατί και η δική σου ζωή δεν ήταν εύκολη και στρωμένη.Μας αγαπούσες και σου χρωστάω ίσως το πιο μεγάλο ευχαριστώ που θα πω στην ζωή μου.Γιατί έφυγες και υπολόγισες την παραμικρή λεπτομέρεια.Γιατί ήσουν τόσο έξυπνος που έδωσες αφορμές και αιτίες για να κρατηθούμε λίγο ακόμα ενωμένοι.Δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που στο είπα,αλλά και γω σε αγαπάω.Γιατί δεν μπορεί να μην στο είπα ποτέ - δεν θα νιώθω καλά αν δεν στο είπα ποτέ - στο είπα.Στο είπα ;
Άφησες πίσω σου το στίγμα σου και ακόμα μιλάμε για σένα και σε σκεφτόμαστε.
Υπάρχει ένας στίχος που μου δίνει την πιο γλυκιά ανακούφιση του κόσμου.

Οι άνθρωποι πεθαίνουν,μόνο όταν τους ξεχάσεις.

Σήμερα το ιστολόγιο μου κλείνει 3 χρόνια και εσύ ήσουν η αφορμή για να αρχίσω να γράφω.

Και πάλι σε ευχαριστώ για όλα.Για όσα έκανες,ακόμα και για αυτά που δεν έκανες.

Lights will guide you home

And ignite your bones

And i will try

To fix you