Passive-Aggressive

Η παθητικότητα μπορεί να σκοτώσει.Ειδικά αν είσαι σαν και μένα,που όσο δεν έχεις κάτι να κάνεις,ασχολείσαι με τον εαυτό σου.

Διόρθωσις.Τρώγεσαι με τον εαυτό σου.

Και σκέφτεσαι και σκέφτεσαι και σκέφτεσαι και όλα σου φταίνε.

Τέλος με αυτά λοιπόν.

Ασχολούμαστε με πράγματα,βγαίνουμε έξω και άμα μπορούμε θα κόψουμε και το τσιγάρο.

Όχι άλλες ηλίθιες εξαρτήσεις,μα μιας και το θυμήθηκα,θα ανάψω ένα.

...

Το άναψα.

Είμαι έτοιμος να πω αυτά που θέλω.

Κάθε φορά που σε σκέφτομαι,υποσυνείδητα στο μυαλό μου παίζει ένα soundtrack.Παίζει το Creep από τους Radiohead και το μόνο που ακούω είναι στίχοι όπως You're so fucking special/Your skin makes me cry/What the hell am i doing here/I am a weirdo.Νιώθω μια γλυκιά νοσταλγία όταν σε θυμάμαι και εύχομαι να σε ήξερα λίγο πιο πριν και λίγο πιο μετά.Λίγο καλύτερα και λίγο λιγότερο.Ακόμα δεν μπορώ να καταλήξω στο τι σημαίνει όλο αυτό.Και για να είμαι ειλικρινής ούτε που με νοιάζει.Ότι και να υπήρχε ήταν καλό,ας μην κρυβόμαστε,αλλά είχε ημερομηνία λήξης.Ήταν όμως ένα χρήσιμο δείγμα των δυνατοτήτων μου,γιατί δεν σας το κρύβω πολλές φορές έχω νιώσει συναισθηματικά ανάπηρος.Δεν είμαι όμως.Έχω να δώσω,μα δεν βιάζομαι.Θέλω να μπλεχτώ με άλλους ανθρώπους-ανθρώπους ακατάλληλους- μέχρι να βρώ αυτόν που θα πω ''ναι,φάε τα μούτρα σου,μείνε εδώ''.Anyway,όσο παρατάω το άθλημα της γραφής μου γίνεται όλο και πιο φανερό ότι δεν μπορώ να γράψω ένα κείμενο με συνοχή.Και πάλι όμως, αυτό δεν με απογοητεύει.Γιατί σε όσα περισσότερα κομμάτια σπάσεις,τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να σε συναρμολογήσεις καλύτερα από πριν.Φαντάζομαι ότι όλα αυτά διαβάζονται λίγο γλυκανάλατα,παραμονή του Βαλεντίνου,μα δεν έχει σημασία.Δεν ποντάρω καν ότι αυτό θα το διαβάσει κάποιος συγκεκριμένος,αφού μπορεί να ισχύσει για όλους.Οπότε βάλε μέσα στο κεφάλι σου τα παρακάτω : Είσαι καλός άνθρωπος,καλή ψυχή.Μην σε τρομάζει ότι κάνεις σκοτεινές σκέψεις,όλοι κάνουν.Μην νιώθεις λίγος απέναντι σε άλλους.Μη νιώθεις λίγος για αυτούς που νιώθεις κάτι.Είναι τιμή σου να μαραζώνεις και μετά πάλι να ανθίζεις.Είσαι νέος,όσο χρονών και να είσαι.Και κάθε προσπάθεια που δεν πάει καλά δεν συνεπάγεται την αποτυχία.Αντιθέτως,συλλέγεις εμπειρίες για αυτό που τελικά θα πετύχει.Και κείνο όμως θα έχει ημερομηνία λήξης,αν όμως το γουστάρεις πολύ δεν θα σε νοιάζει και θα συνεχίσεις να το γεύεσαι μέχρι να σου χαλάσει τελείως την γεύση.Και ξέρεις τι είναι μαγικό με τέτοιες περιπτώσεις;Αυτή η γεύση θα εξακολουθεί να είναι νόστιμη.Ίσως πικρή μα νόστιμη.

...

Εντάξει,οι σκέψεις μου άρχισαν να μπερδεύονται πολύ οπότε ήρθε η ώρα να τελειώνω.

Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν.Ενδόμυχα γιορτάζουμε όλοι.Γιατί ερωτευόμαστε μια ιδέα.Εγώ είμαι ερωτευμένος με τον πόθο μου για σένα.Κρίμα που δεν προχώρησε αρκετά ώστε να ερωτευτώ αυτό που κρύβεται κάτω από το πετσί σου.Και γιατί είμαστε και ολίγον τι ψωροπερήφανοι,τα περαστικά μας σε όσους δεν μπόρεσαν να δούν κάτω από το δικό μας.Λοβ & Πισ <3