Η θάλασσα μου θυμίζει το σπίτι.
Γιατί,όσο εκτός εποχής και αν είναι,πάντα την λαχταράω για λίγο.
Θέλω να βουτήξω,να δροσιστώ,να μείνω εκεί.
Μέχρι τα δάχτυλα μου να ζαρώσουν και να μπιμπικιάσει όλο μου το κορμί.
Ώσπου να έρθει η ώρα όλοι να φύγουν.
Έτσι και το σπίτι.
Το αγαπάω,μα όταν βρίσκομαι για πολύ σ'αυτό με κουράζει.
Και δεν ζαρώνουν τα δάκτυλα μου,μα η διάθεση μου.
Στην παραλία βρίσκω μικρές ατραξιόν να παίζει το μάτι μου.
Προσπαθώ να κάνω και στο σπίτι το ίδιο.
Μα όπως και να το κάνουμε,αυτοί οι 4 τοίχοι ποτέ δεν κατάφεραν να με ψυχαγωγήσουν.
Γιατί,όσο εκτός εποχής και αν είναι,πάντα την λαχταράω για λίγο.
Θέλω να βουτήξω,να δροσιστώ,να μείνω εκεί.
Μέχρι τα δάχτυλα μου να ζαρώσουν και να μπιμπικιάσει όλο μου το κορμί.
Ώσπου να έρθει η ώρα όλοι να φύγουν.
Έτσι και το σπίτι.
Το αγαπάω,μα όταν βρίσκομαι για πολύ σ'αυτό με κουράζει.
Και δεν ζαρώνουν τα δάκτυλα μου,μα η διάθεση μου.
Στην παραλία βρίσκω μικρές ατραξιόν να παίζει το μάτι μου.
Προσπαθώ να κάνω και στο σπίτι το ίδιο.
Μα όπως και να το κάνουμε,αυτοί οι 4 τοίχοι ποτέ δεν κατάφεραν να με ψυχαγωγήσουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου